UEA prezidanto ne estos Berlinano

Per  Gazetara Komuniko 801 da la 10a de Majo 2019 informis UEA pri la elektoj al la nova estraro, kiu okazos dum la 104a UK en Lahti. La nova estraro oficos gxis  2022.

Gxis nun estas tri kandidatoj por la posteno de prezidanto, inter ili la Berlinano Adalberto [Aron Wojciech] Soczówka. Lia oferto estis rifuzita de la elektokomisiono, cxar li ne povis prezenti subtenantojn. Pri tio informas la »sendependa movada bulteno« Libera folio.

S-ano Soczówka estas konata en Berlin kiel strangulo, kiu precipe pro sia verdkolora vestajxo – inkluzive la sxuoj – provas kapti la atenton.

Li regule partoprenas en Esperanto-arangxoj, inkluzive UK, kie li estis rimarkata pro lia kostumo. En Berlino li vane provis transpreni la postenon de la prezidanto de la Esperanto-Ligo.

La Gazetara Komuniko 801 detale informas pri la elektendaj postenoj kaj la koncernaj taskoj kaj respondecoj.

Elekteblaj estas Duncan Charters (lingvisto *1948, Membro de la Akademio de Esperanto) kaj Fernando Maia (Geofizikisto *1983) prezento en  revuo Esperanto).

La nova estraro havas la malfacilan taskon trovi vojon el la aktuala krizo de UEA. Mankas mono kaj necesos profundaj sxangxoj en la organizo de la asocio.

En la dokumento pri ARKONES de la jaro 1997 troveblas prelego de

-Wojciech Soczówka “Pri la problemoj de Esperanto-movado”

Tute nova (Marto 2019) aspektas lia varbado en pola lingvo, kiu indikas, ke li ne cxesis inventi novajn projektojn. Cxifoje kun pola kafejo Mały Książę en Neukölln kun vendejo de polaj produktoj.

En Facebook estas kelkaj aktualaj informoj pri lia situcio:

Ich wurde geboren am 22.04.1947,  Geburtstag mit Vladimir Iljitsch LENIN,
Immanuel KANT und Seiner Exzelenz Oppelner Weihbischof Pawel STOBRAWA.

Nun bin ich Rentner und sehr beschäftigt mit meiner Firma:

PERMANENTA LERNADO-PERMANENTES LERNEN-KSZTALCENIE USTAWICZNE gGmbH.

Ich selbst spreche fünf Sprachen: Deutsch, Esperanto, Französisch, Polnisch, Russisch.

Ich besuchte drei Grundschulen, drei Gymnasien und drei Universitäten,
Magister rer.pol. Universität Warschau, Promotion an der Freien Universität Berlin
(ohne Erfolg) und nun Baltijskij, Federalnyj Universität Immanuel KANT, Królewiec-
Korolewiec-Kaliningrad-Königsberg.

Doktorarbeit auf Russisch:ESPERANTO als LÖSUNG des Sprachenproblems
in Europa.

Meine Interessen:Politik, Religionen, Reisen,Sprachen.

Ich werde genannt:UNVERBESSERLICHER WELTVERBESSERER-

 

 

 

Posted in UK 2019, UEA | Tagged | Leave a comment

Onkel Max ŝatas pomstrudelon

Dum la “Patronatsfest” de la parohxo ” St. Joseph, en kiu Max Josef Metzger vivis gxis sia enkarcerigo eblis prezenti alian flankon de li. Li ŝatis pomstrudelon (Apfelstrudel)!

Dum sia tempo en Graz li prelegis por infanoj de la “Schutzengelbund” pri temoj, kiujn ni hodiaŭ nomus “populara scienco”.

En unu el tiaj prelegoj  temis pri la homa korpo, la sango-cirkulado kaj de kie venas la energio, kaj li konfesis al la demandon de lia eta aŭdienco, ke li ŝatas pomon strudelon.

Li diris tute konforme al modernaj rekomendoj pri sana manĝado:

Kion al la onklo plej plaĉas? Jen scivola demando, scivolema eta Maria?

Sed mi volas respondi al vi, kvankam mi jam vidas, kiel vi ĉiuj miris kaj  vi skuas vian kapon: ne tion, kio al mi plej bone gustas, sed kio al mi plej bone utilas!

Lakto, pano kaj farunaĵo, rizo kaj maizo, legomoj kaj fruktoj, tio estas al mi plej ŝatata.

Kaj poma strudelo?

Sed Hans, kiel vi povas esti tiel impertinenta!

Kompreneble poma strudelo, ĉar tio estas ankaŭ farunaĵo, kiu estas sana kaj utila.

Kiel en antaŭaj jaroj, la Esperanto-Ligo Berlino prezentis malgrandan infomtablon kun literaturo, kiu estis la okazo de plejparte religia naturo aux pri Max Josef Metzger.

Roland Schnell (Foto: Fritz Wollenberg)

Posted in Infostand | Tagged , , , | Leave a comment

Ponta festo Frankfurto (Odro)

Apud la limo al pollando kaj kun rigardo al la alia bordo okazis dum la 1-a de Majo 2019 la tradica »ponta festo (Brückenfest)«. Kiel en la 10 antaŭaj jaroj estis informtablo pri Esperanto, kiun organizis Ronald Schindler, prezidanto de la Esperanto-Asocio Berlino-Brandenburgio.

Ne estis facile interesigi la ĉefe maljunan Publikon pri Esperanto. Kelkaj pensis, ke temas pri hispana lingvo kaj multaj rifuzis lerni lingvon pro sia aĝo.

Dum la informtablo ekestis spontana Esperanto-renkontiĝo. Krom duona dudeko da Esperantistoj el Berlin (ĉ. 1 horo per trajno RE 1) kaj la apuda Eisenhüttenstadt alvenis grupoj de Szczecin kaj Zielona Góra.

Oni povis kunporti jus aperintan broŝuron kun la traduko de teksto de Theodor Fontane. Li priskribis en sia fama verko »Wanderungen durch die Mark Brandenburg« (migradoj tra la regiono Brandenburgio) sian vojaĝon per vaporŝipo de Frankfurt al Schwedt. Li priskribas la pitoreskan pejsaĝon kaj la aspekton de urboj (Lebus, Küstrin) de la rivero  Odro.

Fontane Frankfurt foje menciis la »Oderbruch« (Bruch = marĉo) foje en siaj verkoj. Lia patro estis apotekisto en Letschin, kie li devis helpi, kaj li poste vivis en Schiffmühle. Sur la pola flanko (tiam Neumark) li dediĉis tutan ĉapitron al Tamsel (heute Dąbroszyn) kun la kastelo kaj la preĵejo.

La 8an de Majo okazos en la popola altlernejo Esperanto-Kurso.

Pentekoste 2020 (31a de Majo /1a de  Junio) okazos en  Frankfurt (Oder) la german-pola Esperanto-Kongreso (GEK2020).

Posted in Fontane, Frankfurt/Oder, Brückenfest, Kurso, VHS | Leave a comment

Weddingweiser pri Esperanto

La retejo Weddingweiser kun la subtitolo »Die schönsten Seiten des Wedding (la plej belaj flankoj de Wedding« transprensi kontribuon de Esperanto.Berlin   Max-Josef-Metzger-Platzes pri la spontana transpreno de la la placo kaj aldonis proprn materialon.

La kontribuo havas nun la titolon »Max-Josef-Metzger-Platz vielfältig nutzbar« (Max-Josef-Metzgerl-Platz varie utiligebla) kaj ligas la pli frua kontribuoj en  Weddingweiser kun fotoj de la aspekto antaux la rekonstruo.

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Literatura Pikniko en Zamenhofparko

En paska lundo, 22-a de aprilo, homoj ĝuis en la Lichtenberga Zamenhofparko posttagmeze la belan veteron kaj la trankvilon de la festotago.

Ankau 18 interesatoj pri Esperanto-literaturo renkontiĝis en la parko, kie Anna Striganova voĉlegis kaj rakontis el siaj magiaj fabeloj, originale verkitaj en Esperanto.

Ŝi en la eldonejo Impeto (Moskvo) publikigis tutan serion de fabeloj: Miraklo de unu momento (2014), Fabeloj de la mezepoko (2015), Fabeloj pri malicaj estaĵoj (2016), Fabeloj pri komenco (2017) kaj Fabeloj pri amo (2018).

Fritz Wollenberg prezentis partojn el la fabeleca rakonto „Pli ol nura lumo“ de Sabine Trenner.

Poste oni uzis la tempon por abunde interparoli. Interesaj partneroj por interparoladoj estis ankaŭ niaj gastoj Anna Gamaleya kaj Dima Schewtschenko.

Fotoj: Dima Schewtschenko kaj Fritz Wollenberg

Posted in Lesung, Berlin, Lichtenberg, Zamenhof-Parko | Tagged , , , | Leave a comment

Max-Josef-Metzger-Placo preta

Ĉi tiu artikolo ne legeblas en Esperanto.

Posted in Max Josef Metzger | Leave a comment

Alexander Melnikow prelegas en Berlino

D-ro Alexander Melnikow, la konata rusa lingvosciencisto kaj Esperanto-aktivulo, dum prelegvojaĝo en majo venos ankaŭ al Berlino por prelegi pri la temo:

Homo sub Stalin ĝis Putin – viveroj de esperantisto en la tiom malsamaj epokoj

Kiam?

13-an de majo 2019 je 19h30

 Kie?

Esperanto-butiko, Katzbachstraße 25

Trafikaj ligoj: Metro-stacio Platz der Luftbrücke (U6), bus-haltejo Dudenstraße/Katzbachstraße respektive Monumentenstraße (104, 140)

Alexander Melnikow dum prelego pri metodiko de Esperanto-instruado la 10-an de februaro 2002 en Lega kaj Galeria Kafejo mittendrin en Berlin-Prenzlauer Berg
Foto: Fritz Wollenberg

Aleksandro S. Melnikov naskiĝis en 1951, esperantistiĝis en 1965, profesoris kaj estris katedron de fremdaj lingvoj de teknika universitato, membro de la Akademio de Esperanto, laŭreato de la premio je la nomo de akademiano Paul Ariste (pro kontribuo al interlingvistiko), dum pluraj jaroj –kunlaboranto de la Interlingvistikaj Studoj ĉe la Poznana Universitato.

Diplomiĝis fakultate de kemio, poste – pri la angla lingvo, en 1990 doktoriĝis pri teorioj rilataj al internacia planlingvo, en 2004 defendis la unuan kaj, eble, solan en la mondo habilitacian disertacion pri tio, kio ebligas al Esperanto krei, konservi kaj transdoni kulturaĵojn, kia estas lingva personeco de tipa E-kulturano, kiel naskiĝas esperantonimoj, kiujn rimedojn Esperanto havas por estetikeco kaj emocieco de tekstoj ktp.

Aŭtoras centon da sciencaj kaj popularigaj artikoloj kaj dekon da libroj en la rusa kaj Esperanto.

Lian verkon “Gvidlibro tra Esperantio…” (2015) akademiano Carlo Minnaja nomis mejloŝtono de la E-kulturo.

En la movado – klubestro en Rostov-na-Donu (kvinon da jaroj eĉ profesia), SEJM-prezidanto, Ĉefdelegito de UEA en Sovetio ktp. Ekde 1968 (tiam lernejano) instruis Esperanton en diversaj landoj: dum la Bergena UK, kadre de la projekto Indiĝenaj Dialogoj en Nederlando, en NASK (Usono), Barlastono (Britio) k.a., prelegis en dekoj da landoj: de Japanio ĝis Hispanio, de Islando ĝis Aŭstralio.

(laŭ Esperanto in Hamburg)

 

 

Posted in Vortrag | Tagged , | Leave a comment

Honorigo Metzger 2019 kun Sankta Meso

En la vespero antaux la »Sankta Ĵaŭdo« (17a de aprilo 2019) okazis en la  pregxejo St. Joseph (Müllerstrasse 161, Berlin-Wedding) Sankta Meso memore al Max Josef Metzger. En sia prediko la  Domprobst Prälat Tobias Przytarski memorigis, ke Metzger gxis lia enkarcerigo vivis apud la pregxejo.

Poste okazis solena disponigo de florkrono de la »Parohxo St. Joseph Pfarrei St. Elisabeth« antaux la memortabulo en Willdenowstrasse.

Cxar la memorigo pri la morto de Metzger cxijare kongruis kun la »Sankta Semajno« Domprobst Przytarski atentigis pri la analogio inter Metzger kaj la pasiono de Kristo. Ankaux cxe Jesuo estis perfido, kiel okaze de la tiel nomata »memorando«, kie ne atingis konfidenculo en la ekumena movado, sed estis transdonata al la sekreta polico (Gestapo).

Domprobst Przytarski zitis el la teksto, kiu interale postulas »progreseman socipolitiko (garantio de laboro, salajro kaj viveblecojn por cxiuj, naciigo de minoj, elektrejoj, fervojoj kaj de la grandbienoj kun kampoj, arbaroj kaj lagoj, socia impostxa politiko indulge la malfortuloj)« kaj »honesta pacpolitiko surbaze de etika vero kaj fideleco inkluzive de socia justeco«.

Tio estis suficxe por kondamni Metzger pro »Ŝtatperfido« al morto, puno, kiu ankaux montras paralelon al kristo.

En la petoj estis ankaux la mencio de proceduro por Beatigo, kiu ekis antaux preskaux du jardekoj kaj kie oni devas atendi la decidon de vatikano.

Bedauxrinde ne estis mencio de la aktiveco de Metzger por Esperanto, sed la Esperanto-Liga Berlin estis invitata, partpreni en la »Patronatsfest« der parohxo St. Joseph la 5an de majo 2019 en la korto malantaux la pregxejo. Tradicio tie  eblas informi pri Esperanto gxenerale kaj pri la aktiveco de kristanaj Esperanto-organizoj.

Posted in Max Josef Metzger | Tagged | 1 Comment

Verda Sango 2 sukcese surscenigita

En subtegmentejo de danziger50 kolektiĝis la 12-an de aprilo je 15-a h vizitantoj de la dua Sango-festivalo ĉirkaū la aktoro Claus Utikal, kiu disŝprucis sangokoloran farbon diskonigante frazojn pri vivo, arto kaj paso, dume la kantistino Christina Harslem akompanis la okazaĵon per sirena kantado. La grupo iris tra la ŝtupara domo al la kelo, postlasante sangoruĝajn spurojn. Tie daūris la arta evento, dum kiu estis pentrita, miksita, formita bildo, kiu fine de la festivalo estu forbruligita sur la korto. Akompane la artisto deklaris siajn pensojn kaj sonis la bela hela voĉo de la kantistino.

Per tio estis malfermita la festivalo, dum kiu vespere ankaŭ estis surscenigita la ironie amuza spektaklo „Verda Sango 2“ kun tekstoj en germana lingvo kaj en Esperanto.

La doktoro, ludita de la spektakla reĝisoro Fritz Wollenberg, salutis la spektantojn en la salonego kiel pacientoj en sia sukurejo. Li akceptis iom nervozigite sed kun kreskanta intereso la klopodojn de la supera flegistino, prezentita de Wera Blanke, instrueti lin pri Esperanto kaj pri Esperanto-literaturo, por ke li estas preparita por kontakto kun verdsanguloj, tio signifas kun entuziasmaj Esperanto-parolantoj.

Iom malfide li permesis, ke la verdsanga kantisto Kaŝi (Carsten Schnathorst el Hamburgo) kantas en la sukurejo, post kiam la supera flegistino jam estis deklamanta la poemon de Ossaka Kenji „Ho, juna sango!“ Tamen li ĝojis, ke la vampiro, kiu ankaŭ devis esti kuracita, trankviliĝis pro la muziko.

La vampiro, korpigita de Peter Kühnel, klare konfesis, ke li, kaŝite kiel Esperanto-instruisto, celis al la verda sango de entuziasmaj Esperanto-lernantoj. Li tute ne komprenis la eksciton pro la malgranda murdo kaj la malmulteta sango elsuĉita dum la Esperanto-instruado. Eĉ li ja regas la Ĉe-metodon kaj demonstris tion al la publiko per rapid-kurso Esperanto, kiun la doktoro interrompis pro zorgo pri la sekureco de la pacientoj.

 

La supera flegistino memkompreneble havis profundajn sciojn pri la inventinto de la instrumetodo Andreo Cseh (1895-1979) kaj prezentis la ĉapitron el la verko „El la Verda Biblio“ de Izrael Lejzerowicz (1901-1944), kiu Biblio-stile raportas pri la agado de Cseh. Ankaŭ el alia satiro – “La milito de la ĉapeloj” de Louis Beaucaire (1925-1983) ŝi donis provaĵon. En ĝi la reĝo kaŭzas „civitanan militon“, ĉar li ne volis akcepti la saman supersignon super la Go en reĝo kiel la ĉambelano havas ĝin super la Co. Li postulas pli luksan supersignon, do kronon.

La supera flegistino rakontas ĉi tiun satiran fabelon, por montri, ke ankaŭ ĉe la verdsanguloj ne ĉio okazas senkonflikte, kvankam ŝi fine akcentas, ke paco estas grava celo de la verdsanguloj.

Tion konfirmas la navigatoro de tempomaŝino Phila (Fila), malantaŭ kiu kaŝiĝas la verkisto d-ro Philipp Sonntag, kiu raportas pri renkontiĝoj kun verdsangaj Esperanto parolantaj eksterteruloj, kiuj laŭ li estis atingintaj tute novan nivelon de civilizo kaj pri kies apero en la sukurejo la doktoro devas prepariĝi. Pruve li citas mutaciulon.

La stranga humuro de la spektaklo atingis la spektantojn, inter kiuj troviĝis kelkaj Esperanto-parolantoj. Ulrich Wilke zorgis pri la projeciado de la germanlingva traduko de Esperanto-tekstoj al granda ekrano, pro kio por ĉiuj en la salonego ĉio estis komprenebla.

 

 

Speciale fortan aplaŭdon ricevis la kantisto kaj muzikisto ĉe la elektra klavaro, kiu prezentis siajn kantojn, sufiĉe konatajn en Esperanto-rondoj: „Tango  de Esperantuj‘“, „Renkontiĝa kanto“ , „Amu min!“ , „Verda fabelo“, „Preĝo de anĝelo“.

Fine kun la prezentantoj dancis ankaŭ spektantoj lian  „Esperanto-Rock ‘n‘  Roll“.

Teksto kaj fotoj: Fritz Wollenberg

Posted in Theater, Berlin, Danziger 50, Uncategorized | Tagged , , | Leave a comment

Sankta Meso por M. J. Metzger

Memore al la pastro Max Josef Metzger(Pazifisto, Esperantisto kaj Pionior de la Ekomena Movado) esto okaze de la tago de lia morto Sankta Meso en la pregxejo Kirche St. Joseph (Müllerstrasse 161, Wedding) statt. Cxi tio pregxeo transprenis dum la renovigo de la  Hedwigs-Kathedrale la funkciojn de Berlina Katedralo.

La cxefcelebranto estos Domprobst Prälat Tobias Przytarski .

Poste okazos depono de florkrono antaux la memortabulo en Willdenowstrasse 8 .

En la pregxejo St. Joseph estas en la kripto la memorejo pro  Max Josef Metzger, kiu estas dum la malfermo de la pregxejo libere atingebla

Max-Josef-Metzger hatte bis zu seiner Verhaftung am 29. Juni 1943 in einer Wohnung über dem heutigen Gemeindesaal gelebt Er wurde in einem nur 70 Minuten dauernden Schauprozess vom Volksgerichtshof  zum Tod verurteilt. Er wude am 17. April 1944 im Zuchthaus Brandenburg-Görden durch Enthauptung hingerichtet. Das Todesurteil gegen Max Josef Metzger wurde 1997 vom Landgericht Berlin aufgehoben.

Den Vorwand für den Prozess bildete ein Text, den Metzger an den 19311950 Erling Eidem, den Bischof von Uppsala übermitteln wollte, er hatte aber den Fehler gemacht, eine Agentin der Gestapo als Botin zu wählen. Der Text wird auch als Demokratisches Manifest bezeichnet und ist eher ein politisches Programm für die Neugestaltung Deutschlands nach der Niederlage im Krieg als ein theologisches Traktat. Darin finden sich viele Ansätze, die Metzger seit seiner Studententenzeit vertreten hatte.

Ein kämpferischer Alkoholgegner

Das vorherrschende Bild von Metzger als gottergebenen Dulder entstand erst nach seiner Verurteilung durch die Mitteilungen an seine Brüder und Schwestern der Christkönigsgesellschaft, die 1948 als unter dem Titel »Gefangenschaftsbriefe.«  im Kyrios-Verlag, Meitingen, veröffentlicht wurden. In der Auflage von 1964 lautete der Titel: »Für Frieden und Einheit – Briefe aus der Gefangenschaft«.

1928 hatte dort die vom Metzger 1919 in Graz gegründete »Missionsgesellschaft vom Weißen Kreuz«  ein Anwesen übernommen, in der sie ihre soziale Arbeit unter dem Namen »Societas Christi Regis (Christkönigsgesellschaft)«  mit 84 Mitgliedern, davon  6 Priester, 15 Laienbrüder und 63 Schwestern, weiterführen konnten.

1936 wurde in der Zeitschrift »Heroldo de Esperanto« (Nr. 881 vom 17. Mai) für einen preiswerten Ferienaufenthalt in Meitingen geworben und darauf hingewiesen, dass schon einige der Brüder Esperanto gelernt hätten. Quelle (14 MB PDF). Es wird als »Reformkurheim« beschrieben, in dem man unter Anleitung eines Arztes gegen diverse Zivilisationskrankheiten (Folgen von Alkohol und Nikotin, Fettleibigkeit) durch naturgemässe Kost mit frischem Obst und Gemüse angehen könne.

Metzger hatte sich schon als Student für Totalabstinenz entschlossen und agitierte als junger Priester so entschieden gegen den Alkoholismus, den er als Ursache vieler sozialer Probleme erkannt hatte, dass seine Vorgesetzten in der kirchlichen Hierarchie, glaubten ihn zügeln zu müssen. Am Ersten Weltkriege nahm er als Feldgeistlicher teil und als er durch eine Erkrankung als dienstunfähig entlassen wurde, erhielt er eine Einladung von Professor Ude nach Graz, der mit ihm in vielen Fragen (Abstinenz, Vegetarismus, Pazifismus) auf gleicher Wellenlänge war. Metzger leitete den Paulus-Verlag, der das durch die Herausgabe von preiswerten Schriften publizistisch unterstützte.

Esperanto für die katholische Internationale

Ein Thema, das Metzger seit der Revolution in Russland umtrieb, war die Gründung einer »Katholischen Internationale« als Gegengewicht zur kommunistischen. Als Pazifist hatte er unter der Tatsache gelitten, das die Katholiken aller Länder für den Krieg eingetreten waren. Metzger fühlte sich mehr Papst Benedikt XV verbunden, der von seinem Amtsantritt am 3. September 1914 an versucht hatte als Friedensstifter zu wirken, aber dabei ziemlich erfolglos blieb.

Die gemeinsame Sprache der »Katholischen Internationale« sollte die internationale Sprache Esperanto sein und gerade damit eckte er bei der seit 1910 bestehenden Esperanto-Organisation für Katholiken (Internacia Katolika Unuiĝo Esperantista, heute  “IKUE”) an, deren Führung seine weitreichenden Pläne und Ideen (Pazifismus, Lebensreform) nicht zu teilen vermochte.

Die offizielle Sprache der von Metzger 1919 gegründeten Orgnisation »Mondjunularo Katolika« (MOKA) war Esperanto und es war die einzige Sprache der internationalen Zeitschrif t (La juna Batalanto), die bis 1934 erscheinen konnte. Viele Jahre lang wurde diese Zeitschrift von Wilhelm Solzbacher geleitet, der 1933 nach Luxemburg und 1940 in die USA emigrieren musste. In den 1960er Jahren war er für die Esperanto-Sendungen bei »Voice of America« verantwortlich. Er hat Max Josef Metzger noch 1939 in Luxemburg getroffen.

Wegbereiter der Ökumene

Heute wird Metzger als Vordenker und Wegbereiter der Ökomene betrachtet. Aber zu seiner Lebenszeit war der Dialog zwischen den christlichen Religionen verpönt. Unter dem Druck der politischen Situation ab 1933 in Deutschland kam es zu einer Annäherung zwischen einzelnen Vertretern der verschiedenen Glaubensgemeinschaften, was auch die Unterstützung der zunehmend unter staatlicher Repression leidenden Juden einschloss. Der Ausläser für Metzger war  die Friedens-Tagung des »Internationalen Versöhnungsbundes« 1923 in Nyborg, wo es an einem freien Nachmittag eine Zusammenkunft von Amtsträgern der verschiedenen Konfessionen gab. Daraufhin veranstaltete er 1924 in Graz einen Vortrags- und Ausspracheabend für katholische und evangelische Christen unter dem Thema: »Die Protestanten und wir« und es gabe eine rege Beteiligung. Die erste Begegnung mit der weltweiten Ökumenischen Bewegung war für ihn die »Weltkonferenz für Glauben und Kirchenverfassung« 1927 in Lausanne. Er verfasste drei Aufsätze für verschiedene Leserkreise und schrieb: »An uns Katholiken ist es, alle Einigungsbestrebungen, wo sie auch ohne uns in Angriff genommen werden, mit Wohlwollen und schuldigem Interesse zu verfolgen und für alle daran Teilnehmenden um den Heiligen Geist, den Führer zur wahren Einheit, erfürchtig zu flehen«.

Unu Sancta

Von 1938 an schrieb er unzählige Briefe an Priesterfreunde und Theologen der verschiedenen Konfessionen. Er lässt Gebetszettel mit Einheitsgebeten drucken, die durch Mitglieder seiner Gemeinschaft bei der Weltgebetswoche 1939 zu Tausenden verteilt wurde. Er verfasst Flugschriften wie »Muss die «Glaubensspaltung sein?«, »Um die Einheit der Kirche» oder »Aufbruch zur Una Sancta« und gründete schliesslich im Winter 1938/39 die »Bruderschaft Una Sancta« nach dem dem Vers in Matthäus 23.8  »Ihr aber, laßt ihr euch nicht Rabbi nennen; denn einer ist euer Lehrer, ihr alle aber seid Brüder. «.

Um Pfingsten 1939 richtet er einen Brief an die evangelischen Geistlichen. Darin lädt er
mit seiner Anrede “Im Herrn geliebte Mitbrüder!” seine evangelischen Brüder herzlich ein, die vorerst mögliche Einheit zu verwirklichen und bietet als sichtbare Möglichkeit die Bruderschaft Una Sancta dazu an.

Allein der Begriff »Una Sancta« führte beim Prozess im Volksgerichtshof zu wütenden Ausfällen von Roland Freisler, der darin einen Angriff auf das ideologische Monopol der NSDAP erkannte.

Im Gefängnis schrieb Max Josef Metzger am 18. Januar 1944 in einem Gedicht mit dem Titel »Una Sancta«:

Ihr lest:“Ein Herr! Ein Glaube! Eine Taufe!” –
In euren Kirchen predigt ihr die Schrift,
doch eurer Gottesmänner Wortgeraufe
als Ärgernis das Ohr der Heiden trifft.

“Ein Herr!” Vor Ihm sollt ihr die Knie beugen,
einmütig preisend Ihn aus Herzensgrund!
Für Kreuz und Auferstehung sollt ihr zeugen
vor aller welt mit einer Kirche Mund!

Gedenken dezentral

Lange Zeit war Max Josef Metzger nur wenigen Getreuen bekannt, aber in den letzten Jahren kamen immer neue Erinnerungsorte hinzu und es haben Veranstaltungen stattgefunden.

  • An seinem letzen Wohnort in Freiheit in Wedding ist das Gedenken fest verwurzelt. Es gibt eine ständige Gedenkstätte in der Krypta der Kirche St. Joseph, eine Gedenktafel in der Willdenowstrasse und eine Tafel im Innenhof unter seiner Wohnung. Die Gemeinde hat in früheren Jahren am Todestag die Hinrichtungsstätte im Zuchthaus Brandenburg-Görden besucht.
  • 2018 ist ein Stolperstein vor der Kirche St. Joseph im Gehweg dazugekommen.
  • Die Umbenennung der Willdenowstrasse war von den Anwohnern abgelehnt worden. Stattdessen wurde der vorherige Courbière-Platz in Max-Josef-Metzger-Platz umbenannt. Er wird seit 2017 umgebaut und sollte 2019 wieder eröffnet werden.
  • In Freiburg, seiner Heimatdiözese, wurde 2006 wurde das Seligsprechungsverfahren für Dr. Max Josef Metzger mit Übersendung der in acht Jahren zusammengetragenen Dokumente und Aussagen von Erzbischof Dr. Robert Zollitsch nach Rom eingeleitet.
  • In Freiburg hält Pax Christi die Erinnnerung  wach.
  • Christian Heß, der heutige Leiter des Erzbischöflichen Priesterseminars Collegium Borromaeum in Freiburg hat sich in seiner Promotion mit Metzger beschäftigt und als Buch veröffentlicht. »Ohne Christus, ohne tiefstes Christentum ist Krieg« (Die Christkönigsthematik als Leitidee im kirchlich-gesellschaftlichen Engagement Max Josef Metzgers) Bonifatius Verlag, 2017, 499 Seiten
  • Die von Metzger gegründete »Societas Christi Regis (Christkönigsgesellschaft)« besteht unter dem Namen »Christkönigs-Institut«bis heute. Hier befindet sich auch die Grabstätte von Metzger, der ursprünglich in Berlin begraben worden war, aber 1946 umgebettet wurde.
  • In Augsburg gibt es seit Jahren eine Gedenkveranstaltung neben dem Dim, die von Pax Christi und VVN veranstaltet wird. Im Jahr 2019 um 17 Uhr Am Domplatz – vor der Dr. Max Josef Metzger Gedenkstelle.
  • In seinem Geburtsort  Schopfheim es schon 1987 eine Ausstellung gegeben, die von dem Heimathistoriker und in der Wolle gefärbter Katholik Heiner A. Baur gestaltet worden war.
  • 1990 wurde der Vorschlag verbreitet eine »Kapelle Max-Josef Metzger«in dem Esperanto-Kulturzentrum von La Chaux-de-Fonds (Schweiz) einzurichten.
Posted in Uncategorized | Leave a comment